• Gezondheid


    Op deze webpagina vindt u meer informatie over tai chi chuan, een gevechtskunst die de gezondheid bevordert.
    Tai chi chuan staat bekend als een unieke Chinese gevechtskunst, en op het eerste zicht lijkt het misschien niet zo dat deze gevechtskunst zo gezondheidsbevorderend werkt. Vooral als we denken aan een bekender beeld over tai chi, nl de Chinese parken vol oudere mensen die staan te oefenen om te ontspannen of om in het beste geval hun evenwichtsgevoel te verbeteren. Toch begint tai chi meer en meer door te dringen in onze westerse samenleving, en gelukkig niet alleen omwille van het rustgevende : het zelfverdedigingsaspect is eveneens zeer belangrijk.
    Waar ligt dan precies het gezondheidsbevorderende aspect ? Om dit te begrijpen moet u eerst weten hoe het menselijk lichaam in elkaar zit. Gedurende de hele evolutie van de mens, was er één groot doel : ons lichaam moest kunnen bewegen ! Alle aanpassingen doorheen de evolutie dienden één groot doel : vlotter kunnen bewegen, waardoor we onze vijanden slimmer af waren, beter konden jagen en voedsel konden verzamelen.
    Voor we in een industriële samenleving terechtkwamen, was voedsel verzamelen een vermoeiende taak, waarbij we ons hele lichaam moesten inspannen en gebruiken. Millenia geleden moest de mens in bomen klimmen of kilometers rondlopen om een prooi te vinden. Later werkte de mens op akkers en velden , en zorgde men voor het vee. Alles draaide, met andere woorden, rond beweging.
    De industrialisering veranderde dit allemaal. We nemen onze wagen om onze boodschappen te doen in de supermarkt. We bellen ‘s avonds naar de pizzakoerier. ‘s Morgens zetten we 20 stappen naar onze auto, om vervolgens een uur stil te staan in de file. Eens op kantoor nemen we de lift tot onze verdieping, en na een dag stilzitten achter ons bureau ploffen we ons neer in onze sofa. Uitrusten voor de volgende dag doen we met een zak chips in de ene, en een glas wijn in de andere hand.
    Dit beeld is misschien wel overdreven. Hoe dan ook, hoe minder u zich hierin erkent ; hoe beter. Toch is deze routine in miljoen levens geslopen.
    Ons lichaam is enerzijds volledig afgestemd op zo optimaal mogelijk bewegen, anderzijds op overleven. Dat betekent dat we in functie van dit overleven, ons energieverbruik kunnen laten dalen en bepaalde lichaamsfuncties geen energie meer krijgen toegevoerd.
    Het resultaat hiervan is dat bepaalde spiergroepen en spiervezels gedesactiveerd worden. Dit heeft 2 gevolgen : we voelen ons niet meer zo flexibel en hebben het gevoel dat onze spieren korter zijn (het gaat louter om een gevoel want spieren kunnen niet verkorten); daarnaast hebben we snel spierpijn, of een vermoeid gevoel wanneer we bewegen. Om deze effecten tegen te gaan en ongedaan te maken, gaan we onze spieren opnieuw ‘wakker maken’.
    Verder kunnen we opmerken dat spiergroepen onderling met elkaar in verbinding staan. Hangende schouders, bijvoorbeeld, zijn het gevolg van slappe rug- en borstspieren. Hieronder volgt een lijst van de primaire onderling verbonden spiergroepen.


    Deze spieren lijken ‘ korter’ en kunnen door stretching geactiveerd worden Deze spieren hebben nieging slap te worden en kunnen geactiveerd worden door krachtoefeningen
    borstkas spieren
    bovenst rug spieren
    lage rug spieren
    buikspieren
    buigspieren rond de heup (flexoren)
    bilspieren
    binnenste dijspieren (adductoren)
    buitenste dijspieren (abductoren)
    een deel van de voorste dijspieren

    een deel van de achterste dijspieren

    kuit


    een deel van de voorste dijspieren

    Eenvoudig gesteld dienen alle spieren aan de achterzijde van ons lichaam, om ons lichaam recht te houden, en deze aan de voorzijde om voorover te buigen en om een tegengewicht te vormen voor de achterste spieren. Wanneer spieren van voor- en achterzijde in evenwicht zijn, hebben we een lichaam vrij van pijn. Op z’n Chinees : Yin (voorzijde) en Yang (achterzijde) moeten in balans zijn. Daarnaast zijn er uiteraard de spieren aan de zijkanten van ons lichaam, die nauw samenwerken met alle andere spieren en die nodig zijn voor een correcte houding.
    Hangende schouders en een kromme rug waren vroeger voornamelijk een ouderdomsverschijnsel, nu zien we dit echter vaak al bij kinderen en jongeren. De reden hiervoor hoeven we niet ver te zoeken : een hele dag stilzitten op school, voor TV en achter de computer…
    Verder heeft ons lichaam nog 3 belangrijke pompstations :
    Het hart : we merken vrijwel meteen op wanneer ons hart het even moeilijk heeft en niet meer vlot ‘pompt’. We voelen ons duizelig, hebben pijn in de borst… de symptomen zijn erg herkenbaar en we consulteren onmiddellijk een arts.
    Ten tweede is er het diafragma, dat lucht in onze longen pompt. Het diafragma kent een constante cyclus van op- en ontspannen. Vooral bij baby’s en jonge kinderen zie je dit heel duidelijk. Heel het gebied van de buik en alles rondom zet zich uit wanneer we inademen. Dit ademhalingsproces zorgt eigenlijk eveneens voor een lichte massage of stimulatie van de organen in de onderbuik, waardoor die beter gaan functioneren. Deze buikademhaling (Opgelet ! Niet enkel de buik maar ook de flanken en dergelijke spelen hierbij een rol) is hoe we automatisch ademhalen wanneer we heel rustig zijn of slapen. Buikademhaling is de meest gezonde vorm van ademhalen, omdat het de bloeddruk laag houdt, weinig energie vereist en onze spijsvertering bevordert. Vaak doen we echter aan borstademhaling, waardoor we het diafragma links laten liggen.
    De derde grote “lichaamspomp” zijn de benen. Door de zwaartekracht worden niet enkel onze organen naar beneden gestuwd, maar ook alle vloeistoffen binnen ons lichaam, zoals bloed, lymfe en water. Terwijl je gewoon stapt, spannen en ontspannen alle spieren in je benen zich voortdurend. Zo worden de vloeistoffen weer richting boven gepompt, wat de totale circulatie doorheen het lichaam stimuleert.
    Laat ons eens opnieuw kijken naar een persoon die nauwelijks of niet beweegt…
    …Zo’n persoon gebruikt zijn pompsystemen nauwelijks, of toch zeker niet op een normaal niveau. De benen rusten meestal en ondersteunen het transport van vloeistoffen dus helemaal niet. Doordat deze persoon vrijwel voortdurend zit, zal die meer en meer aan borstademhaling doen in plaats van het volledige diafragma te benutten. De organen genieten niet van een massage of activering, wat bij actieve mensen wel het geval zou zijn. De ademhaling verloopt minder intensief waardoor oudere lichtrestjes in de longen blijven. Doordat deze persoon zo passief is, wordt zijn hart ook niet bepaald gestimuleerd, waardoor deze absoluut essentiële spier langzaamaan achteruit gaat. Alle andere spieren schakelen eveneens over op non-actief…
    Die spieren reactiveren gebeurt echter niet plotsklaps, maar vergt tijd. Mensen die hun spieren nauwelijks gebruiken, gaan voor bepaalde bewegingen (zoals veters knopen) niét de meest geschikte spieren gebruiken en dit zorgt voor problemen. Zo ontstaan er namelijk spanningen en pijn, wat op de duur zelfs chronisch kan worden. Mentale stress zal dit enkel nog vergroten. Meestal zoekt men heil in medicatie, wat echter niet de oorzaak van het probleem doet verdwijnen, maar de pijn gewoon (tijdelijk) onderdrukt.
    Moderne geneeskunde wekt wel eens de indruk dat het lichaam een strijdveld is, waar een oorlog plaatsvindt tussen de medicijnen/behandeling en vijand, nl. pijn/ziekte. Positief is dat er de laatste tijd meer en meer aandacht komt voor een holistische benadering bij de bestrijding van lichamelijke klachten. Experts op dit domein zijn bijvoorbeeld osteopathen, die het lichaam als een geheel zien, en die een probleem niet als iets geïsoleerds bestempelen.
    Een goede oplossing om kwader te voorkomen is preventief werken. Beweging is waarschijnlijk wel het belangrijkste. Wanneer je beweegt, stimuleer je je hele lichaam en vind je je evenwicht terug. Maar wanneer kwalen verergeren of niet verdwijnen is het inderdaad fundamenteel om een arts te raadplegen.
    Tai chi is zo’n preventief middel. De zachte bewegingen stimuleren alle spiergroepen, van de tenen tot het kruintje van het hoofd. Bij tai chi concentreert men zich op de voeten die stevig geworteld staan in de grond, correcte houdingen, houdt men zich bezig met de flexibiliteit van het lichaam etc. Men krijgt een soepel middel, ribbenkas en ruggenwervelzuil. Het bovenlichaam, de ribbenkas en de ruggenwervelzuil vormen alledrie een belangrijk aandachtspunt binnen de tai chi, zeker wat de snakestyle betreft. Wat armtechnieken betreft, zijn vooral de schouders van belang, en de flexibiliteit van de gewrichten. Er wordt gewerkt aan flexibiliteit, beweeglijkheid, een natuurlijke houding en kracht. Verder zijn ook nek en hoofd van belang, en wordt er veel aandacht geschonken aan relaxatie. Doordat we trainen met een diepe, ontspannende ademhaling wordt het diafragma langzaamaan opnieuw geactiveerd, en via de bewegingen krijgen de benen hun pompfunctie eveneens terug.
    Doordat het hele lichaam opnieuw begint te werken, kan ook het hart zijn taak weer naar behoren vervullen. Al onze lichaamscellen hebben namelijk steeds meer zuurstof nodig, naarmate onze conditie verbetert.
    De oude tai chi-meesters zeggen dat wanneer je de tai chi-vorm uitvoert, je hele systeem een “boost” krijgt, maar dat de meest gunstige effecten zich zullen voordoen wanneer je je daarnaast ook bezig houdt met de martiale aspecten verbonden aan tai chi chuan.
    Wat tai chi als gevechtskunst betreft, werken we namelijk met een partner. Zo wordt je verplicht ook onvoorziene of ongewone bewegingen te maken. Doe je louter de vorm, dan voer je bewegingen uit zonder dat iemand je mogelijk kan aanvallen. Werk je met een andere persoon tegenover jou, dan spelen impulsen een grotere rol. Zo worden spieren die je anders bijna niet gebruikt toch weer in werking gesteld. Verder is er het mentale aspect. Je krijgt meer zelfvertrouwen en je eigenwaarde vergroot. Je ziet jezelf niet meer als slachtoffer maar als iemand die lastige situaties aankan.
    Natuurlijk gebeurt dit allemaal niet onmiddellijk, en gaat het niet zo snel als een pijnstillertje innemen. Het is zeer belangrijk om regelmatig te oefenen, dan zullen de voordelen van tai chi pas echt duidelijk worden.
    Veel tai chi beoefenaars zeggen dat hun rugpijn en andere kwaaltjes na verloop van tijd zo goed als verdwijnen of verminderen. Om zoiets te bereiken moet je dagelijks wel zeker een kwartiertje trainen. Bent u iemand die nauwelijks beweegt dan moet u naast dagelijks trainen ook andere levensgewoontes overboord gooien of wijzigen. Tai chi is namelijk niks magisch, noch wat de gezondheidsaspecten betreft, noch wat de martiale aspecten betreft.

  • New Forum Entries

  • New Blog Entries

  • Last 100 visitors

    ZIP Code Maps